Recesja dziąsłowa polega na przesunięciu brzegu dziąsła i odsłonięciu części powierzchni korzenia zęba. Może wpływać nie tylko na wygląd uśmiechu, lecz także na komfort Pacjenta, zwiększać wrażliwość zęba oraz utrudniać prawidłowe utrzymanie higieny. W przypadku pojedynczych recesji szczególnie istotne jest precyzyjne zaplanowanie leczenia, które pozwala odtworzyć naturalny przebieg dziąsła i poprawić jakość tkanek otaczających ząb. U Pacjentki problem dotyczył pojedynczej recesji w okolicy zęba 41, czyli dolnego prawego siekacza przyśrodkowego. Celem leczenia było pokrycie odsłoniętej powierzchni korzenia, zwiększenie stabilności tkanek miękkich oraz uzyskanie naturalnego i harmonijnego konturu dziąsła.
Podczas badania periodontologicznego oceniono położenie brzegu dziąsła, zakres odsłonięcia korzenia oraz warunki tkanek miękkich w okolicy zęba 41. Analizie poddano także ilość i jakość dziąsła, ukształtowanie tkanek oraz możliwości ich bezpiecznego przesunięcia w kierunku korony zęba.
Na podstawie obrazu klinicznego Pacjentkę zakwalifikowano do zabiegu pokrycia pojedynczej recesji metodą tunelową z zastosowaniem autogennego przeszczepu tkanki łącznej pobranego z podniebienia.
Zaplanowano zabieg periodontologiczny obejmujący przygotowanie tunelu w obrębie tkanek otaczających ząb 41, pobranie przeszczepu tkanki łącznej z podniebienia, jego odpowiednie przygotowanie oraz umieszczenie w obszarze recesji. Metoda tunelowa pozwala na pracę przy zachowaniu ciągłości brodawek dziąsłowych i ograniczeniu zakresu cięć. Dzięki temu możliwe jest delikatne przesunięcie tkanek, stabilne zabezpieczenie przeszczepu oraz uzyskanie naturalnego przebiegu brzegu dziąsła.
Zabieg przeprowadzono w znieczuleniu miejscowym. Następnie z podniebienia pobrano przeszczep tkanki łącznej. Pobrany materiał został poddany precyzyjnej preparacji i deepitelializacji, czyli usunięciu warstwy nabłonkowej. Tak przygotowany przeszczep umieszczono w przygotowanym tunelu w okolicy zęba 41, a następnie ustabilizowano w zaplanowanej pozycji.
Obszar zabiegowy zabezpieczono cienkimi szwami. Po zabiegu Pacjentka otrzymała odpowiednią farmakoterapię, szczegółowe zalecenia dotyczące higieny, ochrony operowanej okolicy oraz postępowania w okresie pozabiegowym..
Przeprowadzone leczenie pozwoliło na pokrycie pojedynczej recesji w okolicy zęba 41 oraz odtworzenie bardziej naturalnego położenia brzegu dziąsła. Zastosowanie przeszczepu tkanki łącznej umożliwiło jednocześnie poprawę jakości i objętości tkanek miękkich otaczających ząb.
Efektem zabiegu jest nie tylko bardziej harmonijny wygląd dziąsła, lecz także lepsza ochrona powierzchni korzenia i stworzenie stabilniejszych warunków dla długoterminowego zdrowia przyzębia. To przykład leczenia, w którym niewielki obszar zabiegowy wymaga dużej precyzji, a subtelna zmiana może mieć istotne znaczenie dla estetyki, komfortu oraz bezpieczeństwa zęba.
