Pacjentka zgłosiła się do naszej Kliniki wraz z mamą w czerwcu 2024 roku. Głównym powodem konsultacji był zatrzymany ząb 33, czyli dolny lewy kieł, który nie wyrznął się prawidłowo i pozostawał ukryty w kości. Pierwsza diagnostyka tego problemu została wykonana już dwa lata wcześniej w innym gabinecie, jednak wówczas rodzina nie zdecydowała się na rozpoczęcie leczenia.
Moment ponownego zgłoszenia się do ortodonty był szczególnie istotny, ponieważ Pacjentka znajdowała się jeszcze przed skokiem wzrostowym. Pozwalało to zaplanować terapię z uwzględnieniem dalszego rozwoju części twarzowej czaszki oraz możliwie najlepiej wykorzystać naturalny potencjał wzrostowy młodego organizmu.
Podczas pierwszej wizyty przeprowadzono szczegółowe badanie ortodontyczne. W odcinku przednim widoczny był częściowy zgryz krzyżowy obejmujący zęby 13 i 12. Dodatkowym wyzwaniem były sopelkowate, czyli zmniejszone i zwężone, siekacze boczne szczęki. W dolnym łuku nadal obecny był przetrwały ząb mleczny 73, natomiast jego stały następca, ząb 33, pozostawał zatrzymany. Aby dokładnie ocenić położenie zatrzymanego kła, relacje pomiędzy zębami, warunki kostne oraz wzajemne ustawienie szczęki i żuchwy, wykonano pełną diagnostykę cyfrową. Obejmowała ona skan wewnątrzustny, fotografie wewnątrzustne i zewnątrzustne, zdjęcie cefalometryczne oraz tomografię CBCT obu łuków zębowych. Tak szeroki zakres badań pozwolił stworzyć indywidualny i bezpieczny plan leczenia.
Po analizie dokumentacji odbyła się wizyta poświęcona omówieniu możliwych wariantów terapii. Ze względu na niekorzystne położenie zatrzymanego zęba 33 zaplanowano jego chirurgiczne usunięcie ze wskazań ortodontycznych. Osobnej decyzji wymagało postępowanie z przetrwałym zębem mlecznym 73. Rodzinie przedstawiono dwa rozwiązania. Pierwszym było pozostawienie zęba mlecznego i rozważenie wprowadzenia implantu po zakończeniu wzrostu, około dwudziestego roku życia. Drugim rozwiązaniem było usunięcie zęba 73, a następnie ortodontyczne zamknięcie powstałej przestrzeni. Pacjentka wraz z mamą zdecydowały się na drugi wariant, pozwalający uniknąć przyszłego leczenia implantologicznego w tej okolicy. Ze względu na nietypowy kształt siekaczy bocznych szczęki zaplanowano również odbudowę zębów 12 i 22 w ramach przygotowania do leczenia ortodontycznego. Całość terapii miała obejmować leczenie aparatem stałym w górnym i dolnym łuku, regularne kontrole, kontrolę higieny oraz cyfrowe monitorowanie przebiegu leczenia.
Pierwszym etapem leczenia była współpraca ortodonty i chirurga stomatologicznego. We wrześniu 2024 roku przeprowadzono chirurgiczną ekstrakcję zatrzymanego zęba 33. Przed założeniem aparatu stałego odbudowano także kształt sopelkowatych siekaczy bocznych szczęki, czyli zębów 12 i 22, nadając im bardziej harmonijne proporcje. Następnie rozpoczęto aktywne leczenie ortodontyczne, wspierane systemem Dental Monitoring. Dzięki skanom wykonywanym telefonem rozwiązanie to umożliwia zdalną ocenę ustawienia zębów oraz kontrolę aparatu pomiędzy wizytami stacjonarnymi.
Pacjentka uczęszczała na zajęcia z koszykówki, dlatego otrzymała również specjalny ochraniacz ortodontyczny w formie trainera, który pozwalał jej bezpiecznie kontynuować aktywność fizyczną.
Istotnym elementem terapii była także profilaktyka. Podczas leczenia aparatem stałym prawidłowa higiena jest jednym z kluczowych warunków osiągnięcia zdrowego i trwałego efektu. Pacjentka pozostawała pod troskliwą opieką naszych higienistek, które przeprowadzały profesjonalne zabiegi higienizacyjne oraz przekazywały indywidualne zalecenia dotyczące pielęgnacji jamy ustnej w trakcie leczenia ortodontycznego.
Po zakończeniu leczenia ortodontycznego Pacjentka oraz jej mama zaakceptowały uzyskany efekt estetyczny i terapeutyczny. Aby utrzymać nowe ustawienie zębów, zastosowano podwójne zabezpieczenie retencyjne, obejmujące retainery stałe oraz dodatkowe retainery zdejmowane.
Metamorfoza jest zwieńczeniem ponad dwóch lat konsekwentnego, wieloetapowego leczenia, w którym diagnostyka cyfrowa, chirurgia, odbudowa kształtu zębów, ortodoncja, profilaktyka oraz retencja stworzyły jeden spójny plan. Uzyskany efekt to harmonijny, naturalny uśmiech, który podkreśla rysy twarzy Pacjentki i pozostaje w zgodzie z jej indywidualną estetyką. To rezultat precyzyjnej pracy, cierpliwości i świadomie podejmowanych decyzji, zabezpieczony tak, aby mógł cieszyć Pacjentkę przez długie lata.
