Ta metamorfoza nie rozpoczęła się od wyboru kształtu ani koloru nowych koron. Jej pierwszym etapem było przywrócenie zdrowia całej jamy ustnej oraz stworzenie warunków do bezpiecznej, wieloetapowej odbudowy.
Sytuacja Pacjenta wymagała uwzględnienia licznych problemów: złogów nazębnych, próchnicy, nieszczelnych wypełnień, zębów o niepewnym rokowaniu oraz zaburzeń zgryzu. Leczenie rozpoczęto od higienizacji, usunięcia zębów, których nie można było zachować, oraz zabezpieczenia pozostałego uzębienia.
Podczas pierwszej higienizacji stwierdzono obfite złogi nadziąsłowe i poddziąsłowe, stan zapalny oraz intensywne krwawienie podczas szczotkowania. Pacjent otrzymał indywidualny instruktaż mycia zębów i oczyszczania przestrzeni międzyzębowych. Regularne zabiegi higienizacyjne towarzyszyły mu również podczas kolejnych etapów terapii.
Diagnostyka zachowawcza wykazała liczne ubytki próchnicowe, wypełnienia wymagające wymiany oraz zęby wymagające leczenia kanałowego lub odbudowy protetycznej.
W ramach diagnostyki implantologicznej wykonano tomografię CBCT obu łuków oraz skan wewnątrzustny. Oceniono warunki kostne w okolicach brakujących zębów 16, 25, 35 i 36. Odbudowa okolicy zęba 16 wymagała wcześniejszego podniesienia dna zatoki szczękowej. W rejonie zęba 25 ograniczona ilość miejsca wskazywała natomiast na konieczność wcześniejszego przygotowania ortodontycznego.
Konsultacja ortodontyczna wykazała szparowatości w górnym łuku, pogłębiony nagryz pionowy, stłoczenia dolnych zębów oraz braki w odcinkach bocznych. Diagnostykę uzupełniono fotografiami wewnątrzustnymi, skanem cyfrowym oraz zdjęciami panoramicznym i cefalometrycznym. Głównym celem było poprawienie warunków zgryzowych i uzyskanie odpowiedniej przestrzeni dla implantu w pozycji zęba 25.
Na podstawie zgromadzonej dokumentacji opracowano interdyscyplinarny plan leczenia. Pierwszy etap obejmował profesjonalną higienizację, poprawę codziennej higieny jamy ustnej, usunięcie zębów o niekorzystnym rokowaniu oraz leczenie próchnicy i nieszczelnych wypełnień. Następnie przeprowadzono leczenie endodontyczne i zabezpieczono zęby wymagające odbudowy. Kolejnym krokiem była terapia nakładkami Spark, której celem było uporządkowanie ustawienia zębów, poprawa zgryzu i przygotowanie miejsca dla implantów.
Po zakończeniu aktywnego leczenia ortodontycznego wykonano podniesienie dna zatoki szczękowej oraz wszczepiono pięć implantów w pozycjach 14, 16, 25, 35 i 36. Następnie wykonano uzupełnienia tymczasowe i ostateczne, odbudowano protetycznie zęby 24 i 47 oraz wdrożono leczenie retencyjne.
Wieloetapowa terapia pozwoliła odbudować pięć brakujących zębów, zabezpieczyć pozostałe uzębienie i przywrócić prawidłowe relacje zgryzowe. Kontrole ortodontyczne potwierdzają stabilność rezultatu i utrzymanie normy zgryzowej. Badania kontrolne wykazują prawidłowy poziom kości wokół implantów. Regularnie oceniane są również warunki zwarciowe, punkty styczne oraz funkcjonowanie uzupełnień protetycznych.
Uzyskany efekt jest rezultatem ścisłej współpracy chirurgów, ortodonty, lekarzy zajmujących się stomatologią zachowawczą, endodoncją i protetyką oraz higienistek stomatologicznych. Połączenie ich doświadczenia pozwoliło przywrócić Pacjentowi komfort żucia, prawidłowy zgryz i stabilne warunki dla długoterminowego utrzymania implantów oraz własnych zębów.
Pacjent pozostaje pod regularną opieką kontrolną i higienizacyjną, która wspiera trwałość uzyskanego rezultatu.
